หลายปีมานี้รู้สึกว่า เวลาจะจีบใครไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าที่ควรมีความคิดอยู่ในหัวตัวเองมาตลอดว่า "เวลาจะรักใครซักคนกรุณาเผื่อใจไว้ซักนิด" หลังๆมานี่รู้สึกว่าฟังเพลงไหนที่เกี่ยวกับความเหงา หรือว่าความรัก ทำให้ตัวเองมีอารมณ์ร่วมไปกับเพลงที่ฟัง อาจเป็นเพราะว่า มันโดนความรู้สึกตอนนี้มั้ง คือเหงาใจ ก็มีเพลงหลายเพลงที่ทำให้เราเหงาได้ยามเราฟังเพลง เช่น

ใครซักคน ที่รู้ใจ ของละมุนฟังครั้งแรกก็โดนเลย ประจวบเหมาะกับความเหงาเข้ามาย่างกาย เจอเนื้อเข้าไปถึงกับโดน 

"ความหนาวยังคู่กับลมแรง แสงยังคู่กับเงา
แล้วเราล่ะจะไปคู่กับใคร
ผ่านฝนมาก็นานแต่ฉันยังคงเดียวดาย
ไม่มีใครสักคนที่จะเหลียวมอง "

เป็นไงหละ ทุกอย่างยังมีคู่ แล้วเราหละคู่ใคร ไม่มีคู่ โหยเป็นท่อนที่โดนมาก ฟังแล้วเหงาจับใจได้อีก หลังจากเหงาอยู่พักนึง ทำให้รู้สึกว่าเราควรหาอะไรเปลี่ยนความหดหู่นี้ไป โดยการทดแทนในเรื่องการเรียน และการทำงาน แต่ว่ามันก็ทำไม่ได้อยู่ดี

         ตั้งแต่เรียนปริญญาโท ผมได้เจอผู้หญิงคนหนึ่ง : คุณเคยรู้สึกถูกชะตากับใครหรือเปล่า ผมเป็นคนหนึ่งที่เห็นหน้าผู้หญิงคนนี้แล้วถูกชะตา ถ้าถูกชะตาแล้วทำไง จีบสิครับอย่าไปสน แต่แล้วคำตอบมันก็กลับมาว่าเขายังไม่มีคู่ แต่คนมาให้เค้าเลือกเยอะมาก เอาแล้วเรียนบริหารการจัดการมาเล็กน้อย "สินค้าจะขายได้หรือถูกใจผู้บริโภคมีหลายประการแต่ส่วนใหญ่สินค้าแต่ละชิ้นต้องมี จุดแข็งและจุดได้เปรียบ" เมื่อเป็นแบบนี้แล้ว จุดแข็งเราคืออะไร วิเคราะห์ . . . . . . . แม่ม ไม่มีเว้ย ตายแล้วสิทำไงต่อ มาถึงขนาดนี้แล้วก็ต้องเดินหน้าสิครับ ปรากฎว่า สามเดือนที่ผ่านมาเข้าหาบ้างไม่เข้าบ้าง ไม่ใช่เพราะเราไม่ทุ่มเท หาเขาจริงแต่เราเกรงใจเค้า กลัวว่าเราจะไปทำให้เค้ารำคาญ เลยค่อยๆเข้า ประจวบเหมาะ แต่แล้วครับ มีวันหนึ่งเราก็โทรไปหาเค้าคนนั้นของเราเหมือนกิจวัตร แต่วันนั้นสงสัยวันดวงไม่ดี มีผู้ชายมาคุยต่อจากเค้าคนนั้น พูดว่า "เห้ยนายอย่าโทรมาเบอร์นี้อีกนะ เค้าเป็นแฟนฉัน" ประมาณนี้มั้ง ถ้าผิดก็ขออภัยความจำมันปลาทอง แล้วอย่างไรครับ แม่เจ้าขอบอกว่าอึ้ง รวมกับพึ่งตื่นนอนคิดคำพูดย้อนกลับไ่่ม่ได้ โคตรซวย : แต่ด้วยเป็นผู้ชายขี้ป๊อดคนนึง ก็ไ่ม่โทรต่อครับกลัวหลายอย่าง แต่กลัวที่สุดคือกลัวผู้หญิงเขาผิดใจกับอีกฝ่าย ก็เลยเลิกโทร ซึ่งจากวันที่เห็นหน้ากันจนวันที่เลิกโทรคิดว่าเป็นเวลา 4 เดือน โทรหาได้ไม่เกิน 10 ครั้งหลังจากได้เบอร์โทร :::>>>> ได้รับประทานแห้วแน่เลยครับพี่น้อง 

         หลังจากที่เราคิดว่าเราควรจะได้รับประทานแห้ว วันศุกร์ที่ 20 พฤศจิกายน มีคนคาบข่าววงในมาบอกว่า เนี่ยผู้หญิงคนนั้นที่เราชอบอะ เค้าอกหักนะเลิกกับแฟนแล้ว  โอกาสกลับมาหาผมอีกแล้ว พูดถึงคำว่าโอกาส ผมจะเจอคำพูดหนึ่งเสมอว่าคนเรานั้นอะ อยู่เฉยๆเด๋วก็เจอความรักเอง  อืมมันไม่น่าจริงมั้งครับ ถ้าเราไม่ไขว่าคว้าหาโอกาส อยู่ดีๆความรักจะวิ่งชนเราได้อย่างไร เราไม่ใช่ หนุ่มหล่อ พ่อรวย คารมไม่ดี แต่ที่ให้ได้คือ เพื่อนทุกข์เวลาเธอเศร้า เป็นเพื่อนหัวเราะยามที่เธอมีสุข  555+ มันไม่คล้องกันเลย

โชคชะตานำพาให้เราสองคนได้รู้จักมากขึ้น จริงหรือเปล่าหว่า หรือว่าเราหลอกตัวเอง วันเสาร์ที่ 21 พฤศจิกายน 2552 เป็นวันที่ชวนเขาทานข้าว แต่ต้องหลอกล่อนิดนึง คือชวนต้องชวนเพื่อนสนิทเขามา เขาก็เลยมาตาม ( วันที่ผมเขียนนี้ ห่างจากวันนั้นประมาณ 11 วัน) ผมจำเขาได้เลยว่าวันนั้นเป็นวันที่ผมมีความสุขถึงแม้จะรู้ได้เริ่มทำความรู้จักเขาก็ตาม แต่ผมก็เริ่มที่จะรักเขา และก็ค่อยๆรักเขามากขึ้น เขาเข้ามาในร้านในชุดที่สดใสกับกระโปรง ซึ่งผมไม่เคยเห็น ส่วนใหญ่ผมเห็นเขาที่เรียน ป โท ด้วยกัน เขาชอบใส่กางเกง แต่วันนี้ผู้หญิงคนนี้ใ่ส่กระโปรง ขอบอกเลยโดนอีกแล้ว 55+ เขาเดินเข้ามาในร้านผมก็ไม่รู้อะ ว่าคนจะมองหรือเปล่าแต่ผมคนนึงที่มองเธอตาไม่กระพริบ ผมหลงรักเธอเข้าให้แล้วครับ และคืนนั้นเราก็คุยกันบ้างเล็กๆ้น้อยๆ แต่คืนนั้นเองผมก็เริ่มจับทางได้ว่าเธอมีคนชอบอยู่แล้ว ผมก็คงเป็นคนที่แอบชอบเธอก็เท่าันั้นเอง แต่ผมก็ไม่เสียใจหรอกนะ ผมถือคติที่ว่า การได้ให้ความรักกับใครซักคน ด้วยความเต็มใจของเรา เราก็ไม่จำเป็นต้องหวังอะไรมากมาย เราแค่ทำตามหัวใจของเราก็พอ อย่าไปคิดมาก นั่นคือถ้าเราคิดจะให้ใครแล้วก็ ควรให้ด้วยความเต็มใจ ไม่จำเป็นต้องคาดหวังอะไรกลับมา แค่ให้เธอรับของที่เราเต็มใจให้ก็พอ แค่นี้ก็สุข โดยไม่จำเป็นต้องรักเราตอบ ....... น้ำเน่าหวะ  55+ การระบายครั้งนี้เป็นครั้งแรกในรอบ หกปี ที่ผ่านมาที่ผมเขียนอีกครั้ง ซึ่งผมก็ไม่เข้าใจตัวเองว่า ทำไมผมถึงเขียนบล็อกนี้ขึ้นมา ก็หวังว่า มันจะเป็นตัวถ่ายทอดความรู้สึกที่ผมมีให้กับเธอไม่มากก็น้อย อิอิ 

 

ปล. ไม่ได้เขียนนานแล้ว ถ้าผู้อ่านอ่านแล้วงง ภาษาไม่สละสลวย ก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับรอบหน้าจะปรับปรุงต่อไป

 

...... เจ้าไม่้ขีดไฟตัวน้อย .....    


edit @ 5 Dec 2009 01:43:45 by MutC

Comment

Comment:

Tweet

#2 By ก (202.44.8.100) on 2010-01-09 00:01

กว่าจะหาเจอ

#1 By ngor (202.44.8.100) on 2010-01-09 00:01